Zeszłam na ceramikę

Podczas studiów na Wydziale Sztuk Pięknych w Toruniu, na kierunku Plastyka Multimedialna, poczułam chęć spróbowania rzeźby.
To było niezwykle inspirujące doświadczenie, które pozwoliło mi lepiej zrozumieć pracę z bryłą i formą przestrzenną.

Po trzech latach musiałam jednak zrezygnować z tego kierunku i wtedy glina stała się najprostszą, dostępną metodą pozostania
w kontakcie z rzeźbą. Z czasem coraz bardziej fascynowała mnie ceramika artystyczna, różnorodne techniki, procesy wypału, barwienia i pozyskiwania gliny.

Zaczęłam interesować się także historią ceramiki, która do dziś inspiruje mnie do dalszych poszukiwań twórczych.

Inspiracje ze starożytności

Zainspirowały mnie starożytne naczynia z różnych zakątków świata, fragmenty glinianych skorup z wykopalisk archeologicznych
– ich faktura, kolor i surowość.

Naczynia ceramiczne od zawsze były mostem między naturą a cywilizacją. Towarzyszą człowiekowi od samych początków historii. Fascynuje mnie to, że mimo upływu wieków podstawy rzemiosła ceramicznego pozostają niezmienne.

Dziś mamy do dyspozycji nowoczesne masy, barwniki i narzędzia, ale nadal można ulepić naczynie z gliny znalezionej nad rzeką, wypalić je w ognisku i doświadczyć tej samej magii, której doświadczali ludzie tysiące lat temu.

Naczynia i donice ceramiczne

Z wykształcenia jestem projektantem graficznym i absolwentką studiów UX, dlatego zawsze uważałam, że przedmioty powinny być nie tylko piękne, ale też funkcjonalne.

W moim studio powstają donice i naczynia kamionkowe odporne na warunki atmosferyczne. Szczególnie cenię nieszkliwioną ceramikę – pozwala regulować wilgotność podłoża i zapewnia korzeniom roślin swobodne oddychanie. Dzięki temu rośliny rozwijają się zdrowo
i naturalnie.

Każdy obiekt, który tworzę, jest naturalny, przyjazny środowisku i ponadczasowy. Łączę w nim funkcjonalność, tradycyjne techniki
i unikalny charakter rękodzieła.

Powrót do rzeźby – portrety zwierząt

W pewnym momencie życia zaczęłam zgłębiać behawioryzm zwierząt i zostałam behawiorystką psów i kotów.
To miało ogromny wpływ na moją twórczość.

Wróciłam do rzeźby i zaczęłam tworzyć portrety psów i kotów w ceramice. Łączą one artystyczną ekspresję z głębokim zrozumieniem zwierzęcego charakteru.

Ceramika i behawioryzm łączą się mocniej, niż mogłoby się wydawać. Rzeźba i praca behawiorystki mają wspólny fundament
– uważność, obserwację i wsłuchanie się w drugą istotę. Zanim stworzę portret, obserwuję ruch, ekspresję i mowę ciała zwierzęcia.

Połączenie pasji

Jako rzeźbiarka staram się uchwycić indywidualne cechy zwierząt i oddać je w portrecie. Jako behawiorystka poznaję ich potrzeby
i wspieram opiekunów w budowaniu lepszej relacji.

Tworząc ceramikę artystyczną – naczynia, donice czy portrety – łączę tradycję z nowoczesnym podejściem. Każdy obiekt wychodzący z mojego studia jest nie tylko piękny i funkcjonalny, ale także pełen uważności, pasji i szacunku dla natury.